Bókin segir sögu félagsins frá stofnun þess árið 1904 og fram til ársins 2002.
Fyrsti hlutinn fjallar um félagsstarfsemi kvennanna fram til 1906, en það ár breyttist félagið úr skemmtifélagi Reykvískra kvenna í styrktarfélag fátækra tæringarsjúklinga (berklaveikra). Annar hluti fjallar um byggingu og rekstur
hressingarhælis og búrekstur félagsins í Kópavogi árin 1906 til 1942.

Þriðji hlutinn fjallar um baráttu Hringsins fyrir því að komið yrði á fót sjúkrastofnun fyrir börn í Reykjavík og um áratuga stuðning félagsins við Barnaspítalann. Í fjórða og síðasta hlutanum eru skrár yfir stjórnir félagsins, heiðursfélaga og fleira.

Þetta er mikil og fjölbreytt saga, sem sögð er af mikilli nákvæmni. Ljósmyndir eru fjölmargar. Hún er saga íslenskra kvenna, saga Reykjavíkur, saga Kópavogs og saga líknarstarfs á Íslandi. Höfundur er Björg Einarsdóttir, en hún naut aðstoðar Valgerðar Kristjónsdóttur. Útgefandi er Hið íslenska bókmenntafélag árið 2002.